MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nin 50/2. maddesinde belirtilen, "suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.” hükmü karşısında, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sanığa tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa sonuç olarak adli para cezası verildiğinden, 5237 sayılı TCK'nin 58, 5275 sayılı Yasa'nın 106 ve 108. maddeleri uyarınca, sanık hakkında tekerrür düzenlemesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK'nin 58. maddesine ilişkin paragrafların çıkartılması suretiyle hükmün olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.