MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın, mağdur ...'e yönelik eyleminden kurulan hüküm yönünden:
Dosya kapsamına göre, diğer mağdur ...'ın, sanıktan kaçıp mağdur ...'e sığındığı, sanık ...'ın buraya gelip, kendilerini ayırmaya çalışan mağdur ...'e de saldırdığı, mağdur ...'e yönelik eylemi yönünden mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik uygulamasını gerektirecek bir neden olmadığının belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Sanığın, mağdur ...'a yönelik eyleminden kurulan hüküm yönünden:
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E. 2002/4-238-K. 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, mağdurun da sanık sıfatıyla yargılanıp ceza aldığı nazara alındığında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.