Kasten yaralama suçundan sanık Hüsne Yıldırım'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 07/11/2013 tarihli ve 2013/415 esas, 2013/575 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05.02.2014 tarih ve 2013/2847 - 8877 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.02.2014 tarih ve 2014/63948 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddi zararın da hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu, manevi zarar ile fazlaya ilişkin maddi zararlar için hukuk mahkemesinde dava açmanın mümkün bulunduğu, hakaret ve kasten yaralama suçlarında doğrudan tazmini gereken maddi bir zarar olmaması karşısında 5271 sayılı Kanun’un 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın tazmini şartının somut olayda aranmaması gerektiği cihetle, adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında zarar giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 gün 842-100; 10.04.2012 gün 479-145 ve 08.05.2012 gün 449-186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sanık ...'ın katılan ...'de meydana getirdiği yaralama eylemi neticesinde katılan hakkında düzenlenen ...Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 04.07.2012 günlü adli rapordan da anlaşıldığı kadarıyla, toraks üzerinde üç adet yüzeyel abrazyon, sol ön kol ve dirsek seviyesinde yüzeyel abrazyona neden olan yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu; bununla ilgili mağdur tarafından sarfedilen en azından hastane masraflarının ödenmesi yönünde herhangi bir çaba sarfedilmediği, sanığın da 16.04.2013 günlü oturumda; uzlaşmak herhangi bir zarar ödemek istemiyorum şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından olduğu kabul edilen suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi şartının yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanmamasına yönelik mahkeme kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden; Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek; kanun yararına bozma talebinin REDDİNE; dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.