MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında, hakaret, mala zarar verme ve hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında, katılanı yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemece, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterildiği, delillerin tartışılıp değerlendirildiği, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtildiği, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilip nitelendirilmesinin yapıldığı ve sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca alt sınırdan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesindeki hakimin somut olayda, suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirleyeceği yönündeki düzenleme karşısında, mahkemece her ne kadar temel ceza tayininde 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesinde sayılan hususlardan açıkça hangisine ya da hangilerine
dayanılarak cezanın alt sınırdan tayin edildiği gösterilmemiş ise de, dosya kapsamındaki delillere göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmadığından ve mahkemenin 5237 sayılı TCK'nin 61/1. maddesinde sayılan hususları göz önünde bulundurmadığından ve yeterli gerekçe göstermediğinden bahsedilemeyeceğinden tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarak yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen hakları mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy