Kasten yaralama suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2009 tarihli ve 2008/186 Esas, 2009/81 sayılı Kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/05/2012 tarihli ve 2011/7467 Esas, 2012/18913 sayılı Kararıyla bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda eski kararda direnilerek, sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarihli ve 2012/821 Esas, 2013/217 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.03.2014 tarih ve 2013/6362 - 22808 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.04.2014 tarih ve 2014/120832 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 'Kasten yaralama suçunun; a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı, b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı, c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle, d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, e) Silahla, işlenmesi halinde, şikayet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır.' şeklindeki 86/3. maddesi nazara alındığında; oluş ve kabule göre, sanığın mağdur eşini bıçakla kasten yaraladığı somut olayda, anılı maddede düzenlenen nitelikli hallerden birden fazlasının oluştuğu, sanık hakkında teşdiden belirlenen cezadan bir kez artırım yapılabileceği gözetilmeden, bir nitelikli hal dolayısıyla ayrı ayrı artırım yapılmak suretiyle yazılı şeklide eski hükümde direnilmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.06.2009 gün 2009/4-70 Esas, 2009/153 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; yerel mahkemenin direnme kararına ilişkin yasayolu denetiminde bulunma yetkisinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na ait olması nedeniyle, dosyanın incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE; 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.