MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığı, itiraz üzerine... Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2012 tarih 2012/1555 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;
Mağdur ... 11.07.2012 tarihli celsede, sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, katılan sıfatı almayan mağdur vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından mağdurun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
3)Sanıklar ... ve ... hakkında ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede ise;
Sanıkların, mağdur ...'ı yüzde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını (4) derecede etkileyecek kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesindeki nitelikli hallerden birden fazlasının ihlal edilmesi nedeniyle cezanın TCK'nin 61. maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy