Tebliğname No: 2014/231572
Mahkemesi:Pozantı Sulh Ceza Mahkemesi
Esas No: 2012/12
Karar No: 2014/27
Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk Ü.. K..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1.100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Pozantı Sulh Ceza Mahkemesinin 03/02/2014 tarihli ve 2012/12 esas, 2014/27 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.06.2014 tarih ve 2014/12379 – 41417 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.06.2014 tarih ve 2014/231572 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193. maddesinde yer alan, “(1) Kanunun ayrık tuttuğu haller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir. (2) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı biçimde, suça sürüklenen çocuğun savunması alınmadan mahkumiyet kararı verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Pozantı Sulh Ceza Mahkemesinin 03/02/2014 tarihli ve 2012/12 esas, 2014/27 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4 ( b ) maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.