Tebliğname No : KYB - 2015/128063
Kasten yaralama suçundan sanık Y.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2013/48 esas, 2014/71 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2014 tarihli ve 2014/1274 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07.04.2015 tarih ve 2014/7600–24463 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2015 tarih ve 2015/128063 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2013/15 sayılı kararında itiraz merciinin hem maddi olay hem de hukuki yönden inceleme yapabileceğine değindiği nazara alındığında, her ne kadar Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kasten yaralama suçunu diğer sanık .... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirdiği kabul edilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; sanıklardan .....’ın savunmasında özetle, atılı suçu tek başına işlediğini beyan ederek atılı suçu ikrar ettiği, tanık olarak ifadesi alınanlardan bir kısmının suçun işlendiği saatte sanığın nohut toplamada olduğunu beyan ettiği, tanıklardan hiçbirinin sanığın atılı suçu işlediği yönünde beyanda bulunmadığı, dolayısıyla müştekinin soyut iddiası dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil olmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı Yasanın 309. maddesinde Adalet Bakanlığına, 310. maddesinde ise Yargıtay C.Başsavcısına tanınan yasa yararına bozma başvuru yetkisi, hakim veya mahkemelerce verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılığı gidermeyi amaçlayan olağanüstü bir yasa yoludur.
Bozma nedenleri;
5271 sayılı Yasanın 223 üncü maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, 309. maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hakim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.
Mahkumiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması Halinde ise, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.
Davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise, (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, “tekriri muhakeme” yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.
4’üncü fıkranın (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde, cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi halinde ise, bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilecektir. Bu halde de yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ceza dairesince hükmün bozulması ile yetinilmeyip, gereken kararın doğrudan ilgili daire tarafından verilmesi gerekmektedir.
Ancak hükümdeki her hukuka aykırılık, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararı uyarınca, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda, hakimlerin takdir hakları alanlarına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar, bu olağanüstü yasa yoluna konu olamayacaktır.
Kanun yararına bozmaya konu edilen Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2013/48 esas, 2014/71 sayılı kararında; 5237 sayılı TCK'nin 232/1.maddesine göre verilen mahkumiyet kararındaki ileri sürülen hukuka aykırılığın yukarıda ayrıntıları ile gösterilen 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesindeki hallere dahil olmayıp hakimin takdir hakkına ilişkin olduğu anlaşılmakla;
Buna göre;
Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2014 tarihli ve 2014/1274 değişik iş sayılı kararda ve bu karara konu Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2013/48 esas, 2014/71 sayılı kararında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının mahkemenin takdir hakkı sınırları içinde değerlendirilmesi gerektiğinden bu hususun kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilmesi yerinde görülmediğinden, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2014 tarihli ve 2014/1274 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE; 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy