Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
a) Sanık S.. B..'un suçu kabul etmemesi, katılanın çelişkili beyanları karşısında, tanıkların ayrıntılı beyanları alınarak sanık Serdar'ın suça ne suratle iştirak ettiğinin karar yerinde tartışılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
b)Kemik kırığına neden olan yaralanma eylemlerinde; TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, katılanda meydana gelen kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3. derece) olmasına rağmen temel ceza üzerinden TCK'nin 87/3. maddesine göre TCK'nin 3/1 maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereği kırığın derecesine göre 1/12 ilâ 6/12 oranları arasında artırım yapılması gerektiği halde (1/2) oranında artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayini,
c)Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2)Sanık S.. K.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazların incelemesinde;
a)Kemik kırığına neden olan yaralanma eylemlerinde; TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme karşısında, katılanda meydana gelen kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3. derece) olmasına rağmen temel ceza üzerinden TCK'nin 87/3. maddesine göre TCK'nin 3/1. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereği kırığın derecesine göre 1/12 ilâ 6/12 oranları arasında artırım yapılması gerektiği halde (1/2) oranında artırım yapılarak sanığa fazla ceza tayini,
b)Sanık S.. K..'nin savunması ve tanık İ.. S..'ın yeminli beyanına göre sanığın yüklenen eylemi katılanın kendisine hakaret etmesi neticesinde işlediği gözetilerek, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
c)Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki duruma göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.