Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) İddianamede talep edilmemiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesince cezalandırılmasına karar verilen sanığa 5271 sayılı CMK'nin 226/2. maddesince ek savunma hakkı tanınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Mağdurdan kaynaklanan ve sanık lehine tahrikin uygulanmasını gerektirecek nitelikte haksızlık teşkil eden eylemin ve boyutunun ne olduğu açıklanmadan hiçbir gerekçe yazılmaksızın ile 5237 sayılı TCK' nin 29/1. maddesinin uygulanması,
3) Sanığın aşamalarda değişmeyen beyanında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurun kollukta alınan beyanında alkollü olduğunu, kendisini yaralayanın kim olduğunu görmediğini, sanığın yada hakkında beraat kararı verilen dosyanın diğer sanığı ...' ın yaralamış olabileceğini beyan etmesi, yine mağdurun mahkemece alınan beyanında sarhoşluğun etkisi ile kendisini kimin yaraladığını bilmediğini belirtmesi ve olay günü tarafların yanında sanık ...' in kız arkadaşı olan ... isimli şahsın bulunduğunun beyan edilmesi karşısında ... isimli şahıs mahkemece dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,
4) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK'nin 53. madesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.