MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında düzenlenen Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına ait 19.04.2013 tarihli iddianamede sanık hakkında annesi olan müştekiyi 15.05.2012 ve 21.05.2012 tarihlerinde iki kez yaraladığı belirtilip kamu davası açıldığı halde sanık hakkında bir mahkumiyet hükmü kurularak ve bu mahkumiyet hükmünün de sanığın hangi tarihli eylemi nedeniyle olduğunun denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmemesi suretiyle hükmün karıştırılması,
2) Sanığın soruşturma aşamasında alınan 21.05.2012 tarihli ifadesinde şizofren hastası olduğunu beyan ettiği, müşteki anneninde aynı tarihli soruşturma ifadesinde oğlunun ruh sağlığının bozuk olduğunu beyan ettiği, sanığın kovuşturma aşamasında alınan 30.09.2013 tarihli beyanında hiçbir şey hatırlamadığını, Elazığ ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinde tedavi gördüğünü ifade ettiği, bu nedenle sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor aldırılması amacıyla Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesine talimat yazıldığı, sanığın Tekirdağ Devlet Hastanesine sevk edilerek Psikiyatri Uzmanı tarafından muayene edildiği, muayene sonucu düzenlenen tek hekimli 23.12.2013 tarihli raporun aldırıldığı, raporda “...hastalıkla ilgili tıbbi verilerin yetersiz olması nedeniyle suç tarihi itibariyle ilgili olarak tıbbi kanaat belirtilemediği” ifade edilmesine göre sanığın tedavi olduğunu söylediği ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinden sanığın hastanelerinde tedavi olup olmadığı sorularak olmuş ise teşhis ve tedaviyi gösteren tüm tedavi evrakları temin edilerek sanığın tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine veya Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kuruluna sevki ile suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda
rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezayı belirleyen kanun maddesinin kararda gösterilmemesi ve müştekinin “anne” yerine “eş” olarak hatalı gösterilmesi,
4) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.