MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında mağdur ...’i silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde:
Sanığın kardeşine karşı yaralama eylemini silahtan sayılan av tüfeği ile gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/3. maddesindeki iki nitelikli hal birleştiğinden TCK'nin 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde:
a) Mağdur hakkında düzenlenen 07.02.2013 tarihli ... Devlet Hastanesi raporunda “sol gözde yani organlardan birinde işlev kaybı mevcuttur” ve “kornea nakli ile düzeltilebilir” sonucuna yer verildiği, aynı hastanenin 30.10.2013 tarihli kati raporunda ise “sol gözünün görmediği, sol gözünün işlevini tamamen kaybettiği ve görmesinde sürekli zayıflama olduğu” şeklinde kanaat bildirildiği görülmekle; mağdurun tıbbi belge, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek yeniden rapor alınması yerine yazılı şekilde adli tıp kriterlerine uygun olarak düzenlenmeyen raporlara itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre;
b) Sanık hakkında uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK'nin 86. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı yasanın 86/3-e maddesi uyarınca verilen ceza yarı oranında artırıldığında 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına ve TCK'nin 87/2-b maddesi uyarınca da iki kat artırıldığında 3 yıl 45 ay yerine 6 yıl 9 ay hapis cezasına hükmolunması,
c) 5271 sayılı CMK'nin 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık ücretleri yargılama giderlerinden sayılarak cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde bu giderlerin sanığa yükletilmesi gerektiği bildirilmiş ise de, Türkiye Cumhuriyet Devletinin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki bir suç ile isnat edilen herkesin avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun olması halinde ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde re'sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabileceği yönündeki düzenleme ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesindeki usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı yönündeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 324. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi arasında çıkan uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık için yapılan müdafiilik giderinin 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine zorunlu olarak müdafii tayin edilen sanıktan tahsiline karar verilmesi,
d) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.