MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle koruma ve tedavi altına alınmasına yönelik güvenlik tedbirine hükmedilen sanığın yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.04.2008 gün ve 2008/22-80 sayılı kararı gereğince; sanık hakkında CMK'nin 223/3-a maddesi uyarınca kusurunun bulunmaması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı TCK'nin 32 ve 57. maddeleri gereğince güvenlik tedbirine hükmedilebilmesi için, öncelikle yükletilen suçun akıl hastası sanık tarafından işlenip işlenmediğinin kesin biçimde saptanması gerektiği, bu nedenle mahkemece, yargılama aşamasında suçun sübutunu ve niteliğini belirlemeye yönelik araştırmanın eksiksiz olarak yapılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, somut olayda, suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp gerekçelendirilmeden, akıl hastası olduğundan bahisle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbirine hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.