Tebliğname No : KYB - 2015/298025
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk S.. Ö..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 640,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/11/2008 tarihli ve 2008/728 esas, 2008/1443 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 640,00 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasını ödemediği takdirde 5275 Sayılı dair Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesi gereğince hapis cezasına çevrilmesine dair, aynı Mahkemenin 17/07/2014 tarihli ve 2014/510 esas, 2014/567 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.08.2015 tarih ve 2015/16796–53920 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.09.2015 tarih ve 2015/298025 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 1) Kayden 02/07/1992 doğumlu olup, suçun işlendiği 18/07/2008 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,
2) 5275 sayılı Kanun'un 106/4 maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, adli para cezasının ödenmediği takdirde hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde hükmü ile sulh ceza mahkemelerinin kaldırılarak anılan maddenin yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihi itibariyle sulh ceza mahkemelerinde görülmekte olan dava dosyalarının bir ay içinde yetkili asliye ceza mahkemelerine devredileceği hükmünün getirilmesi karşısında, karar tarihinde görevli olmayan Mersin (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 17/07/2014 tarihli ve 2014/510 esas, 2014/567 karar sayılı mahkumiyet kararının hukuken yok hükmünde olduğu ve kanun yararına bozmaya konu bir hüküm bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
6545 sayılı Kanunun 84. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. madde uyarınca görevli ve yetkili asliye ceza mahkemesince sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak, yargılamaya 28.06.2014 tarihinden önceki aşamadan devam olunarak bir karar verilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.