MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
A) Sanık hakkında verilen hükme yönelik müştekinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Müştekinin duruşmada şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini bildirmesi nedeniyle mahkemece davaya katılması hususunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 238. maddesi hükmünün uygulanmasının mümkün olmaması karşısında; katılan sıfatını almayan müştekinin sanık hakkındaki hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
B) Sanık hakkında verilen hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydı olduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Anayasanın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 34, 230, 289.maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm veriler ile, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve varsa tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekmesine karşın, bu ilkeler uyulmadan gerekçeden yoksun biçimde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hükmolunan 4 ay temel hapis cezasının 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca 1/2 oranında arttırılması sonucu 6 ay yerine 8 ay hapis cezası belirlenmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.