Yaralama suçlarından sanık Y.. Ş.. hakkında yapılan duruşma sonunda; yaralama suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin Çivril Sulh Ceza Mahkemesince verilen 05/12/2012 tarih 185/537 sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2014 tarih ve 2014/19852 E 2014/40409 sayılı ilamı ile oy birliği ile bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01.10.2015 tarih ve 2015/294145 sayılı yazısı ile verilen kararın Onanması yönünde Dairemize itiraz talebinde bulunularak itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2015 tarih ve 2015/294145 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin04.12.2014 tarih ve 2014/19852 E 2014/40409 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanık hakkında, Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/213 Esas 2010/103 karar sayılı kararında 765 sayılı TCK'nin 193/2, 59, 81/1-3 maddeleri gereğince 8 ay 1 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu gerekçesi ile sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereği "ikinci defa" mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de: Sanığın Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2010 tarih 2006/213 Esas 2010/103 karar sayılı ilâmı ilekonut dokunulmazlığını bozmak suçundan 765 sayılı TCK’nin 193/2, 59,81/1-3 maddeleri ile neticeten 8 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, 12.10.2011 tarihinde kesinleştiği ve infaz edilmediği, Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2010 tarihli ilamında sanık hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun tekerrüre ilişkin 81/2. maddesine ilişkin hükmün uygulandığı, söz konusu Kanunda düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasının şartları ile, 5237 sayılı Kanunda düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasının şartlarının birbirinden farklı olduğu 765 sayılı TCK'nin 81, 85 maddelerinin cezayı arttıran maddi ceza hukukuna ilişkin düzenleme olmasına karşın, 5237 sayılı TCK'nin 58.maddesinin infaz hukukuna
ilişkin şartlı tahliye süresini uzatan bir düzenleme olarak düzenlendiği her iki yasal düzenlemede çitfe mükerrerlik şartlarının farklı hükümler içerdiği anlaşılmakla; sanık aleyhine olacak şekilde ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık Y.. Ş.. hakkındaki hüküm fıkralarında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımlarında yer alan “ikinci defa ” ibarelerinin hükümden çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy