MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ...'a gerekçeli kararın 17/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanık ... müdafiinin 22/01/2014 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
1) Sanık ... ve ... hakkında müşteki ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıklara 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, doğrudan 3 yıl hapis cezası olarak belirtilmesi ve bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 62. maddesi uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında müşteki ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...'un aşamalarda müşteki ...'e vurmadığına ilişkin savunmada bulunması, müşteki ... ... yere düştüğünde sanık ...'ın başında bulunduğunu görmüş ise de kendisine vurup vurmadığını bilmediğini beyan etmesi karşısında, sanık ...'un, sanıklar ... ve ... kasten yaralama eylemlerine ne şekilde iştirak ettiği ve delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçede tartışılmaksızın, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.