MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Temyiz isteminin reddine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ...'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 26/10/2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanık müdafiinin bu karara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 Sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 Sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de; CGK'nun 30/11/2010 tarih 20140/5-237 Esas ve 2010/242 Karar sayılı kararı gereğince TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanması nedeniyle bu hükmün temyize tabi olacağı dikkate alınarak, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın yaralama eylemini eşine karşı gerçekleştirmesi karşısında; sanığın TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel adli para cezasının TCK'nin 86/3-a maddesine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, mükerrir olan sanık hakkında TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hükmedilen 100 gün gün para cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken sonuç adli para cezasının 2.000,00 TL yerine 2.00,00 TL olarak bulunması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Adli para cezasına hükmedilen sanık hakkında TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafdaki "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibareleri ile TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.