MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunduğunun belirtilmesi, sanığın aksi ispat edilemeyen savunmasında olay günü barda karşılaştığı mağdurun yanına konuşmak amacıyla gitmek istediğini, mağdurun kendisine küfrederek şişe fırlattığını beyan etmesi, dosyanın diğer sanığı ... hakkında hükmolunan cezada ilk haksız hareketin kimden kaynakladığının tespit edilemediği gerekçesi ile haksız tahrik indiriminin uygulanması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK' nın 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,
2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK' nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.