MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyete, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beraate dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin itiraz olduğu belirtilmekle, itiraz merci tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
3) Sanık ... hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
4) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası yönünden; 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ve kamuya yararlı işte çalıştırılacağının ihtarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından "5237 sayılı yasanın 52/4. madde ve fıkrası gereğince ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresi karar metninden çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
5) Sanık ... hakkında müşteki ...’yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
a) Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak;
aa) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/05/2013 tarihli E.2013/3-259, K.2013/273 sayılı kararında da belirtildiği üzere, olası kast nedeniyle yapılacak indirimin 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e ve 87/1-d, son maddelerinden sonra yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kabul ve uygulamaya göre;
ab) Sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasının suçun silah ile işlenmesi nedeniyle (½) oranında artırılması esnasında hesap hatası yapılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmolunması ve kararda uygulama maddesinin gösterilmemesi,
ac) Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle müştekinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığa verilen cezanın TCK'nin 87. maddesine göre ancak bir kez artırılabileceği, bu durumun temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan ayrılma nedeni yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezası üzerinden kemik kırığı nedeniyle ayrıca artırım yapılması,
ad) Olası kast hükümlerinin uygulama alanı bulduğu hallerde haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
b) Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak; sanık hakkında hakaret suçundan uygulama yapılırken tahrik nedeniyle yapılan indirimde özel tahrik maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 129. maddesi yerine yazılı şekilde TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle [1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile] 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.