MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
a) Sanığın dosyaya yansıyan tutum ve davranışları olumsuz kabul edilerek sanık hakkında TCK'nin 62 maddesindeki takdiri indirim nedeni uygulanmadığı halde; yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın suçun işlenmesinden sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla cezanın ertelenmesi halinde tekrar suç işlemeyeceği kanaatine varıldığı gerekçesi ile bu kez sanığın kişilik özellikleri olumlu kabul edilerek TCK'nin 51. maddesindeki erteleme kurumunun uygulanması; tehdit suçundan kurulan hükümde ise, sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu, pişmanlığı ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle, çelişkiye düşülmesi,
b)Yaralama suçundan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında uygulanmasına hükmedilen TCK'nin 53. maddesine ilişkin olarak, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK'nin 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Esas No : 2016/1314
c) Tehdit suçundan hükmedilen adli para cezasına ilişkin olarak, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy