MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair
Dairemizin 16.12.2015 tarih ve 2015/29051 esas-2015/36057 karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2016 tarih ve KD-2016/209372 karar sayılı itiraznamesi ile özetle; sanığın mahkumiyetine ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli gerekçeli kararı sanığın mernis adresine tebliğe çıkartılmış ise de tebligat belgesinde tebliğin yapılamama nedenleri açıklanmadan "...tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb.K.M.21/2 gereğince..." şeklindeki açıklamaya yer verilmek suretiyle yöntemine uygun olmayan şekilde tebligatın yapıldığı, kaldıki sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddeleri uyarınca cezasının 5 yıldan az olamayacağı bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 196/2. maddesi gereğince istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmeyerek savunması ve ek savunmasının talimat yoluyla alındığı görüşüyle, Dairemizin 16.12.2015 tarih ve 2015/29051 esas-2015/36057 karar sayılı onama kararının kaldırılarak, temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılıp yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebiyle, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanunun 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 16.12.2015 tarih ve 2015/29051 esas-2015/36057 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,
Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesince istinabe yoluyla alınan 23.02.2015 tarihli savunmasında bildirdiği aynı zamanda adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi olan "..." adresine çıkarılan gerekçeli karara ilişkin tebligat parçasında "...tebliğ imkansızlığı nedeniyle Teb.K.M.21/2 gereğince...tebliğ edilmiş..." şeklindeki şerh ile tebligat yapıldığı bildirilmiş ise de, muhatabına tebligatın yapılamama nedenlerinin gösterilmemesi nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine istinaden yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 03.08.2015 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle sanık hakkında müşteki ...'yü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Yargılama konusu eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, bozma sonrası sanığın istinabe yoluyla savunmasının aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,
b) Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy