MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanıkların eylemi sonucunda mağdurun hem yüzünde sabit ize hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanığın sadece en ağır sonuç olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Taraflar arasında önceye dayalı arazi anlaşmazlığı bulunan olayda kavganın başlangıcına hangi tarafın haksız hareketinin neden olduğu hususunda netlik olmaması ve sanıkların mağdurun kendilerine küfür ettiği yolundaki savunmalarının tanıklar ... ve ...tarafından da doğrulanması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 (E) ve 367 (K) sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,
3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.