Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/218 esas, 2015/559 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14.11.2016 tarih ve 2016/9973 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.11.2016 tarih ve 2016/391127 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2012 tarihli ve 2012/722 esas ve 2012/234 karar, 05/07/2011 tarihli ve 2011/3-116 esas ve 2011/157 karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, 12/09/2010 tarihinde 5982 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle asker kişilerin askeri mahkemelerde yargılanmasını sağlayan “askeri mahallerde” unsurunun Anayasa'nın 145. maddesinden çıkarıldığı böylece askeri yargının görev alanının, asker kişilerin askerlik hizmetiyle ilgili işledikleri suçlara bakmakla sınırlı tutulduğu, yine Anayasa Mahkemesinin 25/10/1994 ve 01/07/1998 tarihli kararlarında da askeri mahkemelerin görev alanının “askeri hizmetlerin yürütülmesindeki özellikler, disiplinin korunması, asker kişilerin astlık-üstlük ilişkileri” dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğinin vurgulandığı, suç tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı TSK İnsani Yardım Tugay Komutanlığı Karargah Destek Bölük Komutanlığı emrinde görev yapan ve aralarında astlık-üstlük ilişkisi bulunan Hava Piyade er olan sanık ile Jandarma Onbaşı olan müştekinin koğuşta bulundukları sırada mağdurun gürültü yaptığından bahisle çıkan tartışmada sanığın ele geçirdiği bıçak ile mağdura doğru savurarak mağdurun yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunun 91/2. maddesinde düzenlenen üste fiilen taarruz suçunu oluşturduğu, belirtilen suçun 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanun'un 9. maddesi gereğince asker kişi tarafından askerlik hizmetinin yürütülmesi sırasında işlenen askeri nitelikte bir suç olduğu, sanığa yüklenen eylemin askeri suç vasfını kazanması nedeniyle terhis olmasının 353 sayılı Kanun'un 17. maddesine göre de askeri mahkemenin görevini değiştirmeyeceği, dolayısıyla anılan kanun hükümleri ve değişiklikler gözetildiğinde bu suçla ilgili yargılama ve delillerin değerlendirilmesi görevinin Askeri Mahkemelere ait olduğu ve bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2015/218 esas, 2015/559 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
.