Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 35/1, 29/1, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 820,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Kanun'un 231/9. maddesi gereğince 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2016 tarihli ve 2016/240 esas, 2016/398 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/07/2016 tarihli ve 2016/760 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.11.2016 tarih ve 2016/11981 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2016 tarih ve 2016/396410 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/2. maddesinde yer alan “fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması halinde ceza sorumluluğu yoktur. Ancak, bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur. İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin varlığı halinde, bu kişiler hakkında suç, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde on iki yıldan on beş yıla; müebbet hapis cezasını gerektirdiği takdirde dokuz yıldan on bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Diğer cezaların yarısı indirilir ve bu halde her fiil için verilecek hapis cezası yedi yıldan fazla olamaz.” şeklindeki düzenlemeye nazaran 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun .... İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden aldırılan 10/03/2016 tarihli rapor içeriğine göre kasten yaralama suçuna ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun tespit edilmesi karşısında, cezai sorumluluğu bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-b maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” ve “çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/07/2016 tarihli ve 2016/760 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 15.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy