MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet etmek suçundan mahkemenin 28.11.2006 tarih ve 2006/411 esas-2006/795 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına , 6136 sayılı yasanın 13/1 ,5237 sayılı TCK'nin 62.maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu cezaların 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi uyarınca ertelenmelerine karar verildiği, bu hükümlerin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.04.2008 tarih ve 2007/3438 esas-2008/5064 karar sayılı ilamı ile hükümden sonra, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması lüzumundan bozulmalarına karar verildiği, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasına , 6136 sayılı yasanın 13/1 ,5237 sayılı TCK'nin 62.maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezasına hükmedildiği ve 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve CMK'nin 231/8. maddesi uyarınca da sanığın beşer yıl süreyle denetim süresine tabi tutulduğu, sanığın ise denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlemesi sebebiyle hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklandığı anlaşılmakla;
Mahkemece açıklanması geri bırakılan önceki hükümler aynen açıklanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine uygun davranılmış ise de, mahkemece kurulan erteli hapis cezalarına ilişkin ilk mahkumiyet hükümlerinin yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve Dairemizce hükümlerin sanık lehine bozulması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas-2016/42 karar sayılı ictihadı da gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 36/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2)Sanığın soruşturma aşamasında alınan 16.05.2006 tarihli ifadesi ile kovuşturma aşamasında alınan 29.06.2006 tarihli ifadelerinde temyize konu olaydan bir kaç saat evvel mağdurun yanında ... isimli bir kişi ile kendisine yönelik bıçaklı saldırıda bulunduğunu, ancak yara almadığını ,olay esnasında da mağdurun tanımadığı bir kişi ile önüne çıktığını, mağdurun elini beline attığını iddia etmesine ve bu iddiaların dosya kapsamı içeriğindeki başka deliller ile çürütülememiş olmasına göre, mevcut şüphe sanık lehine yorumlanarak ilk haksız hareketin mağdurdan geldiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyeden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, 6136 sayılı yasaya muhalefet etmek suçundan kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
4)Sanık hakkında kasti suçtan verilen hapis cezaları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, , 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.