MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık müdafiinin temyiz süresine ilişkin eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup yerel mahkemenin söz konusu talebe ilişkin verdiği ek kararlar yok hükmünde kabul edilerek; sanık müdafiinin 01/07/2013 tarihli dilekçesinin temyiz talebi niteliğinde olduğu ve gerekçeli kararın sanığa yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşıldığından temyiz başvurusunun öğrenme üzerine yasal süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;
1)Sanığın aşamalarda değişmeyen savunması ve dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının tespit edilememesi karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışılmasız bırakılması,
Kabule göre;
2)5275 Sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca mükerrirler hakkında denetim süresini belirme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlülüğün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına " karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenerek infaz yetkisinin kısıtlanması,
3)Anayasa Mahkemesi'nin, 24/11/2015 tarih ve 25542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53.maddesindeki bazı ibarelerin ibdal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksullukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülküy olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20./10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.