Dairemizin 02/03/2016 tarih ve 2016/2237 esas, 2016/5435 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 27.04.2016 tarih 2015/377189 sayılı itiraznamesi ile, kasten yaralama suçundan hükümlü ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 87/1 -c, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarih ve 2013/101 Esas, 2014/112 Karar sayılı ilamı temyiz incelemesinde geçmeksizin kesinleşmiştir.
Bu karara karşı Adalet Bakanlığının 06/11/2015 gün ve 2015/22970-72454 sayılı “Dosya kapsamına göre, sanığın yaralama eylemi sonucunda müştekinin yüzünde kalıcı ize neden olduğu ve hafif derecede kırık meydana geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunumun 87. maddesinde yer alan birden fazla ağırlaştırıcı nedenin gerçekleşmiş olması durumunda alt sınırdan uzaklaşılarak cezası ağır olan artırım maddesinden ceza tayini yerine birden fazla artırım maddesine dayanılarak fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” gerekçesini içeren kanun yararına bozma istemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 tarihli ve 2015/377189 sayılı ihbarnamesi ile Yargıtay 3.Ceza Dairesi Başkanlığı’na sunulmuştur.
Dairemizin 02/03/2016 tarih ve 2016/2237 esas, 2016/5435 karar sayılı ilamıyla özetle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, yerel Mahkeme hükmünün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca bu karara karşı; hükümlü ... hakkında, kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, sanığın yaralama eylemi sonucunda müştekinin yüzde sabit iz kalacak ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, TCK’nun 87/1-c ve 87/3. maddesinde yer alan birden fazla ağırlaştırıcı nedenin gerçekleşmesi sebebiyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak, sadece cezası ağır olan TCK'nun 87/1-c maddesinden artırım yapılması yerine, ayrıca kemik kırığı nedeniyle de artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle yerel mahkeme kararı hukuka aykırıdır. Bu nedenle Özel Dairece, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmesi yerindedir. Ancak buradaki bozma nedeni, kasten yaralama suçundan daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiren bozma nedeni olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi kapsamında kalıp, yeniden yargılama yasağı bulunması nedeniyle belirlenen hukuki aykırılığın, bizzat Özel Dairece uygulanması gerektiği gözetilmeden, kararın bozulmasına, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde
mahkemesince yerine getirilmesine karar verilmesinin isabetli olmadığı kanaatiyle itiraz etmiştir.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 02/03/2016 tarih ve 2016/2237 esas, 2016/5435 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,
3) Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarih ve 2013/101 Esas, 2014/112 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince takdiren 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırım yapılarak 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince verilecek ceza 3 yıldan az olamayacağından, 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince sanığın cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.