MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR TARİHİ: 25/02/2015
HÜKÜM: Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Müşteki ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte yaralanması nedeniyle sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçundan temel cezasının alt sınırdan 1 yıl olarak belirlendiği belirtilmesine rağmen, uygulama maddesinin TCK’nin 86/1. maddesi yerine maddi hata sonucu TCK’nin 86/2. maddesi olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün (C) bölümünün sanığın temel cezasının belirlendiği (1.) paragrafında “TCK’nın 86/2. maddesi gereğince” ibaresinin çıkartılarak yerine “TCK’nin 86/1. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın kovuşturulması şikayete bağlı olan 5237 sayılı TCK’nin 116/1. maddesi uyarınca konut dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyetine dair karar verildiğinin ve mağdur ...’ın kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu da sorularak sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeyerek yargılamaya devam ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.