MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete, beraatlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur ... vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur ...'ın 27/03/2014 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 243. maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kalması nedeniyle, mağdur vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan vreilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) 5237 sayılı TCK'nin 58/2,a-b maddelerine göre sadece hapis veya adli para cezalarının tekerrüre esas alınabileceği ve TCK'nin 50/5. maddesi uyarınca da "uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir" olduğunun belirtildiği, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün Uşak 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.07.2012 tarihinde kesinleşmiş, 01.06.2012 tarih ve 2012/96 Esas – 2012/484 Karar sayılı ilamıyla verilen 1 ay 7 gün hapis cezasının 20 gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek tedbirine ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında anılan ilamın tekerrüre esas olmadığının gözetilmemesi suretiyle sanığın cezasının TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin karar verilmesi,
b) Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde, "tekerrüre esas sabıkası dikkate alınarak TCK'nin 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde yanlış gerekçe ile sanık hakkında TCK'nin 50. maddesinin uygulanmaması,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy