MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 14.4.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlük ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 25.05.2016 gün ve 2015/93 E. 2015/1269 K. sayılı ek kararı usul ve kanuna uygun görüldüğünden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin reddi kararının ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mağdur ... hakkında Turgutlu Devlet Hastanesi ortopedi uzmanınca 25712/2014 tarih ve 13153 protokol numarasıyla ayrıca adli rapor düzenlendiği ve bu raporun hüküm kurmaya yeterli olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyet hükmünün hapis veya adli para cezasına ilişkin olması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın adli sicil kaydında bulunan Akhisar 1. Asliye Ceza mahkemesinin 13/02/2012 tarih ve 2011/345 Esas, 2012/127 karar sayılı ilamının neticeden 2 ay 10 gün kamuya yararlı işte çalıştırılması seçenek tedbire ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.