MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, müştekiyi, bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 gün 842-100;10.04.2012 gün 479-145 ve 08.05.2012 gün 449-186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; müşteki tarafından sarfedilen en azından hastaneye gidiş geliş masraflarının ödenmesi yönünde sanık tarafından herhangi bir çaba sarfedilmediği, müştekinin şikayetçi olduğunu belirttiği ve zararının giderilmesi konusunda dosyaya yansıyan herhangi girişimde de bulunulmadığı dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için gerekli olan objektif koşulun gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca mahkemenin uygulamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 03.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.