Silahla müessir fiil, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet ve mütecaviz sarhoşluk suçlarından sanık ...'nun 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/2, 457/1, 51/2, 572/1,59, 72, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 4. maddeleri gereğince 6.376,666 Türk lirası ağır para ve 150,000 Türk lirası hafif para cezaları ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/1998 tarihli ve 1997/821 esas, 1998/275 sayılı kararını müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde 5660 ve 5728 sayılı Kanunlar ile yapılan değişiklikler dikkate alınarak uyarlama yapılmasına ilişkin sanık müdafinin talebi üzerine, sanık hakkında verilen hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına, uyarlamaya konu kararın 14/09/1998 tarihinde kesinleşmiş olduğu ve 5 yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine dair Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2017 tarihli ve 1997/821 esas, 1998/275 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.06.2017 tarih ve 2017/3428 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2017 tarih ve 2017/38283 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/10. maddesinin; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.” şeklinde olduğu, Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2017 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11/01/2017 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresinin kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve düşme kararı verildiği tarih itibariyle bahse konu sürenin dolmadığı anlaşılmakla, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/01/2017 tarihli ve 1997/821 esas, 1998/275 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.