Kasten yaralama suçundan sanık ...’in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4 ve 457/1. maddeleri gereğince 189.820.800 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2002 tarihli ve 2001/1080 esas, 2002/315 sayılı kararını müteakip, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 ve 5728 sayılı Kanunlar yönünden yapılan uyarlama sonucunda, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 07/07/2014 tarihli ve 2001/1080 esas, 2002/315 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 20.12.2016 tarih ve 2016/12264 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2017 tarih ve 2016/401676 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmiş olan mahkumiyetinin Anayasanın 76. maddesi ile bazı özel kanunlarda (2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanununun 11. maddesi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48. maddesi, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 7. maddesi vb. gibi) sayılan mahkumiyetler dışında olması nedeniyle, ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı tarih esas alınarak mevzuat hükümleri gereği silinme şartları gerçekleşmiş bulunmasına rağmen; kayda esas mahkumiyetle ilgili olarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonucu, sanık hakkında herhangi bir sicil kaydı bulunmaması gerekirken, adli sicil kaydı oluşacak ve şahsın aleyhine sonuç doğuracak şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2014 tarihli ve 2001/1080 esas, 2002/315 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.