MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet; ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)Sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak, hakkında akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1. maddesinin uygulanması karşısında, sanık müdafiin yokluğunda savunması alınarak karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b)Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı
Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.