Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 457/1, 51/1, 55/3, 59/2, 81/2-3, 72 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. (ikişer kez) maddeleri gereğince 310.284.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2002 tarihli ve 2001/420 esas, 2002/36 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebi üzerine, dosyanın ele alınarak yapılan uyarlama neticesinde değişiklikten önceki mevzuatın lehte olduğu gerekçesiyle hükmün aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 10/09/2015 tarihli ve 2001/420 esas, 2002/36 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05.01.2017 tarih ve 2016/4460 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.01.2017 tarih ve 2017/1908 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1) Her ne kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanığın lehine olmadığından bahisle önceki cezanın aynen infazına karar verilmiş ise de, sanığın müessir fiil olarak tespit edilen eyleminden dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 456/4. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası seçilmek suretiyle 155.142.000 Türk lirası adli para cezasına hükmedildiği, kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, lehe kanunun tespiti için yapılan karşılaştırmada, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 gün tam sayısı üzerinden kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği, bu şekilde 5237 sayılı Kanun'a göre verilecek cezanın daha lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında,
2) Suçun işlendiği 16/04/2000 tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanık ... hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki şekline göre 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,
3) Basit yaralama suçunun 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma kapsamında kaldığının gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/09/2015 tarihli ve 2001/420 esas, 2002/36 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 08.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy