MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen dava sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup, CMK'nin 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranların haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz talepleri itiraz niteliğinde kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Kasıtlı suçtan hapis cezalarına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edildiği hususu da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
a) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d,son maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesi uyarınca savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığın savunma haklarının kısıtlanması,
Kabule göre,
b) Hükmün sanık hakkında TCK'nin 87/1-d maddesinin uygulandığı paragrafında sanığın isminin ... olarak gösterilmesi suretiyle yazım hatası yapılması,
c) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması için CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma da verildikten sonra, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca belirlenen cezasının TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına çıkartılması ve ardından TCK'nin 62. maddesi uyarınca yapılacak takdiri indirimin, bu ceza miktarı üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde yanlış uygulama yapılması sonucunda sanığın TCK'nin 86/1 ve 87/1-d maddeleri uyarınca cezalandırılmasından sonra, TCK'nin 86/3-e ve 62. maddelerinin uygulanması suretiyle, sanığa eksik ceza tayini,
d) Mağdur sanık ...'un, sanık ...'e önce sopa ile vurduktan sonra, sanık ...'in bıçakla mağduru yaraladığının kabul edildiği olayda, ilk haksız hareketin mağdur sanık ... tarafından yapılması nedeniyle sanık ...'in cezasında, TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle, sanığa fazla ceza tayini
e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy