MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
HÜKÜM: a) Mahkumiyet; Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2017 gün ve 2015/687 Esas, 2017/50 Karar sayılı yaalama suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırmaya dair mahkumiyet kararı
b) İstinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/05/2017 gün ve 2017/463 Esas, 2017/1164 Karar sayılı ceza verilmesine yer olmadığına dair karar
c) Temyiz isteminin reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22/05/2017 tarihli ek kararı
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22/05/2017 tarihli ek kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; “ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair kararlara ilişkin suçun, CMK'nin 286/2-d maddesinin kapsamında kalmaması durumunda, kararı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi ceza dairesinin verebileceği mahkûmiyet dışında kalan “beraat”, "ret", “düşme” veya “ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararlar, CMK'nin 286/b. maddesi kapsamında değerlendirilemeyecek ve bu kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olacağından” Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22/05/2017 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hukuka uygunluk nedeni olan TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma nedeniyle sanık hakkında beraat yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/05/2017 gün ve 2017/463 Esas, 2017/1164 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle sanığa ceza verilmesine yer olmadığına” dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince,sanık hakkında kurulan hükümde “ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin “CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince “beraatine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy