Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Şile Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2016 tarihli ve 2014/315 esas, 2016/287 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 09.11.2017 tarih ve 2016/7171 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.11.2017 tarih ve 2017/63983 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında üzerlerine atılı kasten yaralama ve hakaret suçları nedeniyle Şile Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 09/06/2011 tarihli ve 2010/198 soruşturma, 2011/411 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekilince yapılan itirazın, yalnızca hakaret suçuna ilişkin olarak kaldırıldığı cihetle, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kovuşturma yapılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Şile Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2016 tarihli ve 2014/315 esas, 2016/287 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıklar Kazım ve ... hakkında katılan ...'yı yaralamaya teşebbüs suçundan verilen cezaların kaldırılmasına, hükmün I-A ve IV. Paragraflarının hükümden çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.