MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
HÜKÜM : a)Basit yaralama suçundan mahkumiyet; Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2016 gün ve 2015/58 Esas, 2016/744 Karar sayılı kararı
b)İstinaf başvurusunun reddine dair ek karar; Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 gün ve 2015/58 Esas, 2016/744 Karar sayılı ekkararı
c)İstinaf başvurusunun reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 23/03/2017 gün 2017/550 Esas, 2017/535 Karar sayılı kararı
d)Temyiz isteminin reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 30/06/2017 günlü ek kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 30/06/2017 gün ve 2017/550 Esas, 2017/535 Karar sayılı ek kararının, katılan vekili tarafından aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında basit yaralama suçundan Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2016 gün ve 2015/58 Esas, 2016/744 Karar sayılı kararı ile hükmolunan adli para cezasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 günlü ek kararı ile kesinlikten reddine karar verildiği, katılan vekili tarafından redde dair ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 23/03/2017 gün ve 2017/550 Esas, 2017/535 Karar sayılı kararı reddine karar verildiği, katılan vekilinin bu karara karşı yaptığı temyiz isteminin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 30/06/2017 günlü ek kararı ile reddedildiği, katılan vekilinin redde dair ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyizin kapsamının temyiz talebinin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 30/06/2017 günlü ek kararına yönelik temyiz isteminden ibaret olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Basit yaralama suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 30/06/2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy