MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün adli tatil içerisinde, 26/08/2016 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nin 331. maddesi gereğince temyiz süresi işlemeyeceğinden, 07/09/2016 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mahalli mahkemece 22.10.2007 tarih 2007/141 (E) ve 2007/225 (K) sayılıilamında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri gereğince doğrudan verilen 3,000 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 19.01.2010 tarih 2009/561-2010/300 esas-karar sayılı ilamı ile CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih, 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararı gereğince sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.