MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın yokluğunda verilen kısa kararda kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı olarak "hükmün açıklanmasından veya tebliğinden itibaren" denilmek suretiyle yanılgıya yol açılarak 5271 sayılı CMK'nin 34/2. maddesine aykırı davranılması nedeniyle, sanık müdafiinin temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarına göre, hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 6217 sayılı Kanun'un 26/1. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın katılanı yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle cezasından artırım uygulanırken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi yerine TCK'nin 86/1-c maddesi olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.