MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar hakkındaki hükümler miktar itibariyle kesin nitelikte ise de; güvenlik tedbiri olarak sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
1) Sanık ...'nin, mağdurların evinin önünde bulunan ve taraflar arasında mülkiyeti konusunda ihtilaf olan pulluğu almasına engel olan mağdur ...'ü kolundan iterek yere düşürdüğünün iddia edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla yaralama suçunu oluşturabileceği ve bu durumda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, bu suç ile irtibatlı olan sanıklar... ve ....hakkındaki diğer mağdurlara yönelik kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçları ile ilgili olarak görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2) Sanık ...'nin pulluğu almasına engel olan mağdur ...'yı iterek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı mağdurun beyanı ile uyumlu doktor raporu ile sabit olduğu, sanığın eylemine uyan suçun TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten basit yaralama suçu olduğu ve mağdurun şikayetten vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde silahla kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
3) Mağdur ...'ün yaralanmasına ilişkin kati rapor aldırılmadan....Devlet Hastanesinin 07.10.2012 tarihli geçici raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
4) Sanık ...'nin, kucağında mağdur ... olan mağdur ...'yı iterek mağdur ...'un yaralanmasına neden olduğu olayda, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eyleminde 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5) Sanıkların cezalarından "sanık ...'nin paylaşımda kendisine düşen pulluğu, kardeşi diğer sanık ...'ın alması" gerekçesi ile TCK'nin 29. maddesi uyarınca TCK'nin 3. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması yerine sanıklar hakkında yazılı şekilde (2/3) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
6) Sanık ... lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek mağdur ...'tan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı halde, TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
7) Sanıklar hakkında verilen adli para cezalarının ertelenemeyeceği gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesine aykırı hüküm tesisi,
8) Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
9) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesinde "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde değişiklik yapılmış ise de; suç tarihinden sonra yapılan söz konusu değişikliğin sanıklar aleyhine olduğu ve değişiklik tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile sanıklar Hami ve Sinan hakkında daha öncesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması nedeniyle koşulları bulunmadığından sanıklar hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.