Kasten yaralama ve silahla kasten yaralama suçlarından sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 86/2, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli ve 2013/198 esas, 2014/254 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.05.2017 tarih ve 2017/4962 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.06.2017 tarih ve 2017/34486 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;sanığın ...'a yönelik kasten yaralama ile birlikte işlediği iddia olunan silahla kasten yaralama suçunun temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22/03/2017 tarihli ve 2016/7143 esas, 2017/3141 sayılı ilamında, “...Sanık ... hakkında aynı suç işleme karan altında ve birbirinin devamı olan olayda, mağdur...'e yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği ancak failin fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın hem kasten yaralama hem de silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini hususunda mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;.. ” şeklinde belirtildiği üzere, sanığın müşteki ...’a karşı olay tarihinde ilk karşılaşmalarında yumruk attığı, olaydan kısa bir süre sonra tekrar gelip elinde bulunan av tüfeği ile ateş ederek yaralaması şeklindeki eylemlerinin aynı suç işleme kararı altında ve aynı zaman dilimi içerisinde, aynı mağdura yönelik gerçekleşen birden fazla eylemin tek bir suça vücut vereceği ancak failin 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca en ağır eyleminden dolayı cezalandırılacağı gözetilmeden, somut olayda sanığın müşteki ...'a yönelik hem kasten yaralama hem de silahla kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli ve 2013/198 esas, 2014/254 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ... hakkında şikayetçi ...’u basit yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, hüküm fıkrasının bu suça ilişkin C) paragrafının hükümden çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.