MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanığın mahkumiyetine dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) İddianamede talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeksizin, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık hakkında olası kast hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
3) Katılanda meydana gelen çıkığın hayat fonksiyonlarına etkisi hususunda kesin adli rapor aldırılmaksızın karar verilmesi karşısında, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte müştekinin Adli Tıp Kurumuna sevk edilip rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
4) Sanık hakkında kurulan 06.06.2014 tarihli kararda, sabıkası bulunmayan “sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkeme nezdinde olumlu kanaat oluştuğu”ndan bahisle CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verilirken, itiraz merciince söz konusu kararın kaldırılmasını takiben kurulan hükümde “yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkeme nezdinde olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçesiyle TCK’nin 51. maddesinde yer alan erteleme müessesesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,
5) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA; 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.