MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar ... ve ... ile ... çocuk ... hakkında ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)Sanıkların ve ... çocuğun, mağduru yüzde sabit ize ve vücudunda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanıklar ve ... çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından,
b)Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ..., ... ve ... çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ye yönelik yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 3 numaralı fıkrasından "5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi uyarınca takdiren ceza verilmesine yer olmadığına," ibaresi çıkartılarak yerine "5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi gereğince sanığın beraatine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.