Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2015/695 Esas, 2018/286 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 28.11.2018 tarih ve 2018/14464 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2018 tarih ve 2018/98163 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2013/14-102 Esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre;
1) Sanığın katılan ...'ı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığından bahisle 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesini müteakip, kasten yaralama suçunun silahtan sayılan bıçakla işlediğinden bahisle, anılan Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca verilen cezanın yarı oranında artırılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesini takiben, katılanın hayati tehlike geçirdiğinden dolayı anılan Kanun’un 87/1-d maddesi gereğince 3 yıl hapis cezasına hükmedildiği; halbuki anılan Kanun'un 87/1-son maddesinin; “....Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde üç yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde beş yıldan az olamaz...” şeklinde olduğu, dolayısıyla sanığın 87/1-d-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına mahkum edilmesini takiben devam eden artırım ve indirimlerin de 5 yıl üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde;
2) Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddeleri gereğince hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, anılan Kanun'un 29. maddesi uyarınca 2/4 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi gerektiği, bu tespiti müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince yapılan 1/6 oranında indirim uygulanarak sanığın 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi
gerektiği, dolayısıyla sonuç ceza itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2018 tarihli ve 2015/695 Esas, 2018/286 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy