MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;
O yer Cumhuriyet savcısınınn temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;
O yer Cumhuriyet savcısının Asliye Ceza Mahkemesine ait kararları, hükmün tefhiminden itibaren CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre içinde temyiz etmesinin gerekmesine rağmen, mahkemenin 20.05.2014 tarihinde tefhim olunan kararını 25.06.2014 tarihinde temyiz etmesine göre o yer Cumhuriyet savcısının süresinden sonraki temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
3) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e uyarınca verilen 1 yıl 15 ay hapis cezasının yüzde sabit iz nedeniyle bir kat artırılması sırasında uygulama maddesi olan 87/1-c maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenebilir olarak ve yine sonuç ceza 5 yıla çıkartılırken uygulama maddesinin TCK'nin 87/1-son maddesi yerine TCK'nin 87/2-son olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
4) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın üzerine atılı bulunan 5237 sayılı TCK'nin 86/2.maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu, katılan ...'e soruşturma ve kovuşturma aşamalarında uzlaşmayı isteyip istemediğinin sorulmadığı anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254.maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy