Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanunun 53. maddesinde sayılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ilişkin Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli ve 2016/362 Esas, 2017/253 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27.02.2018 tarih ve 2018/1011 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2018 tarih ve 2018/18733 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1- Sanık hakkında, basit yaralama suçundan 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesi gereğince, adli para cezasına mahkumiyet halinde anılan maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesinde,
2- 5237 sayılı Kanunun 51. maddesinde sadece hapis cezalarının ertelenmesi ve erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin hususların düzenlendiği, anılan maddede para cezalarının ertelenmesi ve aynen infazı konusunda ise bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hükmedilen adli para cezası hakkında erteleme kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli ve 2016/362 Esas, 2017/253 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, kanun yararına bozmanın 2 no’lu bozma nedeni yönünden aleyhe sonuç doğurmamasına, hükümden TCK’nin 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına ilişkin paragrafın çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.