MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin 13.02.2018 tarih, 2017/13128 Esas - 2018/2104 Karar sayılı bozma ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 26.03.2018 tarih ve 3-2017/41087 sayılı itiraznamesi ile; sanık tarafından temyiz edilen erteli 3 ay 7 gün hapis cezasından ibaret ilk hükmün, Özel daire tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi amacıyla bozulmasından sonra, yerel mahkemece bozmaya uyularak bu kez sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, daha sonra da sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine, 5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca hükmedilen 1 ay 16 gün hapis cezasının ertelenmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesinin, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı 'kazanılmış hakkın ihlali' olmayacağı; yerel mahkemenin bozma ilamına uyarak yaptığı değerlendirme sonucunda sanığın lehine olarak hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verdikten sonra, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasti bir suç işlemesi ve bu suçtan mahkum olması üzerine, CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmü aynen "1 ay 16 gün hapis cezası" olarak açıklamasının usul ve yasalara uygun olduğu, Dairemizin "sanığın 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle verdiği bozma kararının ceza adaletine ve hakkaniyet ölçüsüne aykırılık oluşturduğu, sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığı sırada, kazanılmış hak kabul edilerek yeniden aynı nitelikte deneme süresi verilerek cezasının ertelenmesine karar verilmesi isteminin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile bozma kararının kaldırılması ve hükmün onanmasının talep edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında, Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.09.2007 tarih ve 2007/351 Esas - 2007/461 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a-e, 29 ve 62. maddeleri gereğince verilen 3 ay 7 gün hapis cezasının TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas - 2016/42 sayılı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih ve 2018/23 Esas ve 2018/134 sayılı kararı yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas ve 2018/135 sayılı kararları gereğince, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesi ile hükmün bozulmasına dair Dairemiz kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,
Dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy